Santa Fe, Richard Woodruff

We laten Ruidoso achter ons. Eerst even een ontbijtje scoren bij een restaurant. Maar wat blijkt? Het is zaterdagochtend. Niemand heeft zijn ontbijt thuis. Ze hebben zelfs een "wachtkamer". Dus het wordt een Subway en ik heb mooi m'n broodje gezond, zonder poespas. Zij maakt waarschijnlijk nooit meer zo'n broodje (geen vlees, geen gesmolten kaas, geen vette saus....).

Met dankzij de Travel Channel doen wij onderweg  het Route 66 automusuem aan (www.route66automuseum.com). Het is een prive museum, maar prachtig. We vergapen ons aan het museumpje waar ong. 30 auto's zijn uitgestald. Ik kan me weer lekker uitleven met m'n camera.

Dan snel op weg naar Santa Fe. Hier hebben we afgesproken met Richard Woodruff: Woody. Een vriend van m'n zwager. Zij hebben elkaar in de jaren '70 ontmoet. Maar eerst het stadje bezoeken, met o.a. de "incredible chairs" in een kerkje. Wij missen zeker iets. We betalen USD 6,-- maar zien niet waarom het zo incredible is. Wij vragen ons geld terug van m'n zwager Her, op aanraden van hem zijn we naar binnen gegaan.

We komen in de Old Town, en het is hier heerljk relaxed. Mensen zitten en liggen op het gras onder de bomen, en wij doen lekker mee.

Eind van de middag komen we aan bij Woody en zijn vriendin. Ook hier worden we hartelijk ontvangen. We doen een biertje en Woody heeft al gereserveerd bij een Mexicaans restaurant. Een plek waar wij natuurlijk nooit zouden komen als toerist. Dus zitten we weer mooi tussen de locals en Woody voelt goed aan wat we in ieder geval niet moeten eten. Het eten kan hier nl. erg "heet' zijn. Woody en zijn vriendin laten weten dat New Mexico dé staat is waar je moet zijn. Velen trekken hiernaar toe omdat het hier zo ontspannen is. Een droge warmte met heerlijke avonden. Het enige gevaar is de "fire", brandgevaar.

Woody heeft plannen voor de avond. Hij weet ook weer een lokale kroeg waar country/blues wordt gespeeld en volgens hem moeten we daar naar toe. Eerst regelt hij een hotel voor ons, we krijgen "senior" korting en voor 70 dollars hebben we een prachtige kamer. De auto blijft achter, Woody zet ons achter bij deze kroeg en terug kunnen we met de taxi. We zoeken een plekje aan de bar en de avond eindigt om 11 uur. Het werd niet zo "wild" als de vriendin ons deed laten geloven, maar kunnen toch terugkijken op weer een mooie avond. We beseffen ons maar al te goed wat we allemaal beleven tijdens deze vakantie en de mensen die we ontmoeten.

Het is vandaag zondag en we gaan straks nog naar zijn gigantische woning (!) die hij 180 dagen per jaar verhuurt (www.rassmandal.com/). In de tussentijd slaapt hij bij zijn vriendin, of in dit motel waar wij verblijven. Hij heeft ons uitgenodigd om te komen kijken. Tussen 10 en 1 wordt er schoongemaakt en dat zijn net de uurtjes dat we langs kunnen komen.

Woody heeft ons gisteren ook wat reisadviezen gegeven. Prachtige plaatsjes die we aan moeten doen, en vooral de snelwegen vermijden. Dit gaan we doen. We gaan er een relaxt dagje van maken, met weinig mijlen.